Już na początku XIV wieku zaczęły się rozprzestrzeniać pierwsze plotki o leczniczej wodzie Smerdżonka pod Trzema Koronami. Jako pierwsi korzystali z niej w swoim leczeniu kartuzjani, a później kamaldulscy mnisi z niedaleki klasztoru. Najbardziej znanym z nich był „latający” mnich Cyprian, który między innymi prowadził klasztorną aptekę. Dzięki jego wiedzy z zakresu medycyny i farmacji stał się znany również w szerokim otoczeniu. Jego najsłynniejszym dziełem życia był ziołowy zielnik składający się z 283 egzemplarzy roślin.
Na początku XIX wieku po zniesieniu klasztoru lokalny młynarz zaczął oferować w swojej stodole ciepłe kąpiele wanienne z wód ze Smerdżonki. Wodę najpierw podgrzewał w kotłach, a następnie wlewał do drewnianych kadzi. Starał się uprzyjemnić wizytę i skrócić czas osobom, które przyszły do niego mielić swoje plony. Młynarz stał się małym pionierem, a kąpiele ze Smerdżonki nie były wykorzystywane głównie do leczenia, lecz jako przyjemna forma odprężenia i relaksu.
Już około 1820 roku wspomina się osadę uzdrowiskową i pierwotne kąpiele, które przez około 100 lat nosiły nazwę Uzdrowisko pod Trzema Koronami. Potwierdzają to liczne dokumenty historyczne, mapy oraz pocztówki, na których pojawiały się nazwy Koronahegyi-fürdő lub Bad Kronenberg (w tłumaczeniu Uzdrowisko pod Trzema Koronami).
Rok 1887 był bardzo znaczącym rokiem dla uzdrowiska, ponieważ zostało włączone do oficjalnych uzdrowisk ówczesnych Węgier i należało do jednych z najważniejszych. W ciągu dziesięcioleci od założenia, uzdrowisko przeszło kilka wzlotów i upadków, a podczas I wojny światowej zostało zniszczone.
Dopiero około 1928 roku udało się je zrekonstruować i ponownie otworzyć, aby służyło temu samemu celowi co przed wojną. Leczenie w okresie międzywojennym mogło więc niezakłócenie trwać dalej.
Po II wojnie światowej znów nadeszły ciężkie czasy i niestety po kilku latach uzdrowiskowość w Czerwonym Klasztorze upadła.
W roku 2003 zakup terenu w celu budowy obiektu rekreacyjnego.
W roku 2005 stwierdzono, że na terenie były niegdyś kąpiele, rozpoczęcie badań odwiertu, skład i wydajność źródła mineralnego Smerdżonka.
W roku 2010 miejscowe źródło zostało uznane za naturalne lecznicze źródło, co zainicjowało budowę nowego zakładu kąpielowego, czyli hotelu „Dom zdrowia” oraz odnowienie tradycji uzdrowiskowej w Zamagurzu po ponad pół wieku.
W roku 2012 rozpoczęła się nowoczesna historia uzdrowisk w Czerwonym Klasztorze, kiedy to kąpiele otworzyły swoje drzwi dla szerokiej publiczności i zaczęły leczyć wszystkie nieinfekcyjne (niezakaźne) choroby skóry.
W roku 2016 KĄPIELE CZERWONY KLASZTOR Smerdżonka uzyskały status klimatycznego uzdrowiska. Dzięki czystemu powietrzu Pienin rozszerzyła się działalność kąpieli i oprócz leczenia chorób skóry, uzdrowisko leczy także inne wskazania, a mianowicie:
Kąpiele w Czerwonym Klasztorze są wyjątkowe, ponieważ jako jedyne na Słowacji w jednym miejscu leczą obok innych wskazań choroby układu oddechowego i skóry, a także kombinację chorób skóry i chorób psychicznych.
W roku 2020 uzyskaliśmy również pozwolenie na leczenie chorób układu ruchu i wątroby oraz wprowadzono możliwość ambulatoryjnego leczenia dzieci z chorobami skóry, układu oddechowego, wątroby i układu ruchu.
Kąpiele w Zamagurzu w przeszłości należały do najważniejszych uzdrowisk całych Węgier. Nie inaczej jest dzisiaj. Czas potwierdził dobroczynne działanie wyjątkowej wody, czystego powietrza i pozytywny wpływ samego środowiska przepięknych Pienin na organizm ludzki, a my z tą tradycją i dziedzictwem naszych przodków z powodzeniem kontynuujemy w KĄPIELACH CZERWONY KLASZTOR Smerdżonka. Zapraszamy do nas po zdrowie spod Trzech Koron.
